Iskra zapłonowa

Tags: , ,

Maksymalna liczba dostatecznie intensywnych iskier zaplonowych w ciągu minuty zależy od właściwości urządzenia zapłonowego i jest ograniczona z rozmaitych względów, przy czym istotne znaczenie mają czynniki zarówno mechaniczne, jak i elektryczne. Wobec dosć powszechnych obecnie dążności do podwyższania znamionowych prędkości biegu silników o zapłonie iskrowym, częstotliwości zapłonów uzyskiwane przy użyciu klasycznych urządzeń zapłonowych okazują się coraz częściej niewystarczające.

Intensywność iskrzenia świecy zapłonowej. Minimalna energia wyładowania iskrowego pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej, konieczna do zapalenia nieruchomej mieszanki palnej benzyny i powietrza, zależy głównie od wspólczynnika składu mieszanki. Jednocześnie energia wyładowania iskrowego w dużym stopniu wpływa na intensywność zapalania sie mieszanki, zwłaszcza podczas rozruchu zimnego silnika.

Znaczne zwiększanie energii wyładowania iskrowego ponad minimum konieczne do niezawodnego powodowania zapłonu mieszanki mija sie jednak z celem, ponieważ prawie nie ma wpływu na przebieg spalania w cylindrze. Stosowane obecnie urządzenia zapłonu na ogól mogą wytwarzać wyładowania czas jego pracy z pełnym obciążeniem (z całkowitym uchyleniem przepustnicy w gaźniku), kiedy napełnienie cylindrów oraz końcowe ciśnienie sprężania mieszanki dochodzą do maksimum. Porównanie napięcia wytwarzanego przez urządzenie zapłonowe z wymaganym napięciem przebicia świecy zapłonowej pozwala na ocenę przydatności danego urządzenia zapłonowego do Określonego silnika.

Do porównawczego sprawdzania napięcia wytwarzanego przez urządzenie zapłonowe stosuje się ostrzowy iskiernik trójelektrodowy, np. znormalizowany wg PN-55/S-76105 iskiernik z pomocniczą elektrodą jonizującą. Pomiary wykonywane w powietrzu 0 ciśnieniu barometrycznym polegają na wyznaczaniu maksymalnego odstępu między elektrodami głównymi (W mm), przy którym uzyskuje się jeszcze ciągłe iskrzenie. Napięcie wytwarzane przez badane urządzenie zapłonowe odczytuje się z wykresu krzywej charakterystycznej iskiernika.

Iskra zapłonowa. W przebiegu wyładowania iskrowego pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej wyróżnił można dwie fazy. Pierwszą z nich, tzw. czoło iskry, stanowi znikomo krótkotrwale pojemnościowe wyładowanie prądu dużego natężenia (20. . .30 A), a druga tzw. ogon iskry — świecący łuk elektryczny o natężeniu 0,02. . .0,05 A, utrzymujący się około 0,001 sek. Nasilenie jednorazowego wyładowania iskrowego pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej silnika samochodowego zawiera się zwykle w zakresie 0,01 . . .0,15 Joule. Mieszanka o prawidłowym składzie zapala się w zasadzie od czoła iskry, przy czym do spowodowania zapłonu wystarcza przeważnie wyładowanie iskrowe o nasi leniu 0,001 .O,003 Jonie. [patrz też: naprawa vw wrocław, serwis toyoty warszawa, volvo naprawa warszawa ]

Comments are closed