Trwałość cewki zapłonowej

Budowa cewki zapłonowej. Stalowy rdzeń (z blaszek lub drutów) otacza uzwojenie wtórne wykonane z dużej liczby zwojów cienkiego emaliowanego drutu. Poszczególne warstwy zwojów drutu są odizolowane od siebie papierem kondensatorowym, którego obrzeża wystają znacznie poza uzwojenie, co zapobiega międzywarstwowym wyładowaniom ślizgowym. Uzwojenie pierwotne, w postaci niewielkiej liczby zwojów dość grubego drutu, jest nawinięte z zewnątrz na uzwojeniu wtórnym.

Uzwojenie wtórne cewki zapłonowej jest połączone jednym końcem przez rdzeń magnetyczny z gniazdem wysokiego napięcia w głowicy cewki, a drugim końcem — z końcem uzwojenia pierwotnego. Końce uzwojenia pierwotnego są połączone z zaciskami niskiego napięcia w głowicy cewki. Read more… »

Pojemność obwodu wtórnego układu zapłonu

W miare przyspieszania biegu silnika maleją okresy zwarcia styków przerywacza, w związku z czym zmniejsza się natężenie prądu rozwarcia, a więc maleje również i wysokość napięcia w uzwojeniu wtórnym cewki zapłonowej.

Pojemność obwodu wtórnego układu zapłonu zależy od wykonania jego elementów składowych oraz od sposobu ich zabudowy w samochodzie, od systemu ograniczania zakłóceń odbioru radiowego, od temperatury otoczenia oraz od rodzaju przewodów wysokiego napięcia i ich rozmieszczenia.

Aby podwyższyć wysokie napięcie wytwarzane przez uzwojenie wtórne cewki zapłonowej, trzeba odpowiednio powiększyć ogólny zapas energii elektromagnetycznej w obwodzie pierwotnym układu zapłonowego. W zakresie umiarkowanych częstotliwości zapłonu (do 1200 obr/min walka rozdzielacza) dość znaczny wzrost energii elektromagnetycznej w obwodzie pierwotnym osiąga się przez powiększenie indukcyjności pierwotnego uzwojenia cewki zapłonowej. Zmniejsza to jednak szybkość wzrastania ngtężenia prądu płynącego w obwodzie pierwotnym, co z kolei w zakresie wysokich częstotliwości zapłonu utrudnia uzyskiwanie ciągłości wyładowań iskrowych pomiędzy elektrodami świec zapłonowych.

Wzrost zapasu energii elektromagnetycznej w obwodzie pierwotnym zapewnić można również i przez zwiększenie natężenia prądu rozwarcia, lecz wówczas wzmaga sie intensywność zużywania się styczek przerywacza (czemu można częściowo zapobiec przez zastosowanie kondensatora o zwiększonej pojemności) i wzrastają obciążenia cieplne cewki zapłonowej. Gdy chodzi o zwykle cewki zapłonowe 12 V natężenie prądu rozwarcia ogranicza się zwykle do 2. . Read more… »

Działanie cewki zapłonowej

Read more… »

Cewki zapłonowe

Świece zapłonowe są połączone przewodami z nieruchomymi elektrodami generatora. Wirująca elektroda generatora, połączona z obu transporterami, podczas każdego obrotu wirnika przesuwa się jeden raz obok każdej z nieruchomych elektrod. Kiedy wirująca elektroda przemieszcza sie obok jednej z elektrod, pokrycie transporterów przez induktory osiąga maksimum. Wówczas obie pary transporter-induktor, działające jako dwa naładowane kondensatory, rozładowują się wywołując silne wyładowanie iskrowe pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej połączonej z nieruchomą elektrodą generatora, o ok której przesuwa sie wówczas wirująca elektroda.

Płytki wzbudzające służą do wytwarzania ładunków na induktorach w okresie rozruchu generatora oraz do uzupełniania ich podczas prac silnika. Każda para płytek wzbudzających zostaje połączona za pośrednictwem układu szczotek i płytek kolektorów dwukrotni w ciągu każdego obrotu wirnika na przemian z masą i z parą induktorów.. [podobne: , land rover warszawa, carsed otomoto, citroen warszawa ]

Dzięki temu generator elektrostatyczny wytwarza samoczynnie impulsy wysokiego napięcia (kosztem pracy mechanicznej na obracanie wirnika)— bez zasilania z jakiegoś źródła prądu. Read more… »

Zapłon piezoelektryczny

Duża część prądów błądzących zawsze skupia się w jakiś wąski strumień, płynący jedynie po drobnej części powierzchni półprzewodnika, co powoduje jego lokalne rozgrzewanie się i zmniejszanie oporności tego miejsca półprzewodnika aż do wystąpienia wyładowania iskrowego. Zadania półprzewodnika spełnia najczęściej tytanian baru (BaTi02) lub dwutlenek tytanu (Ti02).

Zapłon piezoelektryczny. Działanie układu zapłonu polega na wykorzystywaniu zdolności niektórych materiałów 0 strukturze krystalicznej (jak np. tytanian baru, cyrkono-tytanian ołowiu i inne) do wytwarzanła prądu elektrycznego wskutek oddziaływania zmiennych obciążeń mechaniczny ch, np. podczas ściskania. [więcej w: , land rover warszawa, carsed otomoto, citroen warszawa ]

Źródłem impulsów wysokiego napięcia jest urządzenie zaplonu zawierające tzw. Read more… »

Działanie elementu powietrznego

Aby element powietrzny nadawał się do zastosowania w zawieszeniu samochodu, trzeba przede wszystkim zapewnić powracanie tłoka po odciążeniu stale do tego samego położenia wyjściowego pomimo różnych obciążeń wstępnych, tj, obciążeń statycznych zmieniających się odpowiednio do stopnia załadowania pojazdu. Ponadto nieodzowne jest uniezależnienie do maksimum częstotliwości drgań swobodnych nadwozia i twardości zawieszenia od zmian obciążenia statycznego. Aby zapewnić powracanie tłoka elementu powietrznego po zaniku obciążenia dynamicznego do stale tego samego polożenia wyjściowego, konieczne jest regulowanie ciśnienia działającego na tłok znajdujący się w położeniu wyjściowym, proporcjonalnie do zmian obciążenia statycznego. W tym celu trzeba zmieniać napełnienie cylindra sprężonym powietrzem, czyli ilość czynnika sprężynującego w cylindrze, odpowiednio do zmian obciążenia statycznego. Wskutek regulowania napełnienia cylindra sprężonym powietrzem rozmaitym obciążeniom statycznym odpowiadają różne charakterystyki odkształcania elementu (przesunięte politropy) ponieważ w razie braku jakiegokolwiek obciążenia zależnie od napełnienia cylindra tłok ustawia się w różnych położeniach swobodnych, czyli i różne są początkowe objętości powietrza w cylindrze. Read more… »

Sprężyste elementy pneumatyczne

Wśród sprężystych elementów pneumatycznych, spotykanych w zawieszeniach współczesnych pojazdów samochodowych ogólnie rozróżnia sie zwykle: — pomocnicze elementy powietrzne, współdziałające z innego rodzaju głównymi elementami sprężystymi zawieszenia, — główne elementy powietrzne, zastepujące innego rodzaju główne elementy sprężyste, np. sialowe lub gumowe, — elementy hydro-pneumatyczne, w których czynnikiem sprężynującym jest zasadniczo tylko gaz, lecz zaznacza się również i wpływ sprężystości cieczy pośredniczącej w przekazywaniu obciążeń. Pomocniczy element powietrzny jest to sztywny zbiornik zamknięty elastyczną przeponą, zawierający w swym wnętrzu pewną ilość powietrza o ciśnieniu barometrycznym. Wskutek wciskania przepony w głąb zbiornika) wypełniające go powietrze ulega sprężaniu, stawiając opór wzrastający progresywnie. W miarę odciążania elementu powietrze zawarte w zbiorniku rozpręża się i wygina znów przepone na zewnątrz. Read more… »

Instalacje zasilania i sterowania elementów pneumatycznych

Instalacje zasilania i sterowania elementów pneumatycznych są na ogół skomplikowane i kosztowne. Sprężyste elementy pneumatyczne zupełnie nie nadają się do utrzymywania kół jezdnych w wymaganych położeniach, co zmusza do stosowania rozmaitych pomocniczych elementów prowadzących, lub drążków prowadzących czy reakcyjnych. Ponadto zawieszenie pneumatyczne jest dość kłopotliwe w eksploatacji np. z uwagi na konieczność obsługiwania i regulowania przez specjalistów lub zamarzanie skroplin w zaworach. Sprężysty element pneumatyczny cechuje zdolność odkształcania się wskutek wzrastania obciążenia zewnętrznego i rozprężania się do pierwotnego kształtu, w miarę zmniejszania się obciążenia, dzięki sprężaniu i rozprężaniu w zamknietej przestrzeni gazu — przeważnie powietrza. Read more… »

Kąt zwarcia styków

Warunki współpracy styczek przerywacza są dość trudne. Styk ruchomy przerywacza zwiera się ze stykiem nieruchomym uderzeniowo, wskutek nacisku rozprężającej sie spreżyny młoteczka. Częstotliwość zwierania styków przerywacza jest na ogół duża, rzędu kilku tysięcy razy w ciągu minuty, W okresach zwierania i rozwierania pomiędzy styczkami przerywacza zachodzą wyładowania iskrowe oraz tworzy się łuk elektryczny, wywołujący zjawisko przenoszenia materiału ze styczki dodatniej na styczkę ujemną

Styczki przerywaczy obecnie wykonuje się prawie wyłącznie z wolframu, który odznacza się wysoką temperaturą topnienia (3400 oc), znaczną wytrzymałością mechaniczną oraz dużą odpornością na elektroerozję wskutek zjawiska przenoszenia i na oddziaływanie chemiczne par oleju. Najczęściej styczki przerywaczy mają postać płytek wolframowych o średnicach 4. . Read more… »

Rozdzielacze zapłonu

Kontrolując działanie cewki zapłonowej przy użyciu iskiernika wymaga sie zwykle, aby przy wymaganej największej częstotliwości zapłonów impulsy wysokiego napięcia wytwarzane przez badana cewkę wywoływały ciągle wyładowania iskrowe pomiędzy elektrodami iskiernika trójelektrodowego, rozsuniętymi na odległość co najmniej 6 mm. Natomiast przy częstotliwości zapłonów odpowiadającej predkości rozruchu silnika (około 300 iskier/min) i przy napięciu zasilania stanowiącym tylko 50% napięcia znamionowego, wymaga się ciągłości iskrzenia pomiędzy elektrodami rozsuniętymi na odległość c najmniej 4 mm. [więcej w: , land rover warszawa, carsed otomoto, citroen warszawa ]

Rozdzielacz zapłonu — lub ściślej aparat zapłonowy jest głównym urządzeniem sterująco-rozdzielczym akumulatorowego układu zapłonu. Rozdzielacz zapłonu składa się zwykle z następujących podzespołów: — przerywacz obwodu pierwotnego, przerywający okresowo przepływ prądu przez uzwojenie pierwotne cewki zapłonowej,

— kondensator, który ogranicza iskrzenie styków przerywacza i podwyższa napięcie samoindukcji w uzwojeniu pierwotnym cewki zapłonowej,

— rozdzielacz wysokiego napięcia przekazujący impulsy wysokiego napięcia od cewki zaplonowej do poszczególnych świec zapłonowych, zgodnie z kolejnościa zaplonów,  regulator odśrodkowy, ustawiający najkorzystniejsze wyprzedzenie zapłonu zależnie od chwilowej prędkości biegu silnika,

— regulator podciśnieniowy, zwiększający dodatkowo wyprzedzenie zapłonu proporcjonalnie do zmniejszania się obciążenia silnika,  oktanoselektor, czyli urządzenie do ustawiania wyprzedzenia odpowiednio do odporności przeciwstukowej paliwa (liczby oktanowej).

Przerywacz służący do cyklicznego otwierania obwodu pierwotnego akumulatorowego układu zapłonu składa się ze styku stałego — kowadełka, oraz styku ruchomego — młoteczka, dociskanego sprężyną do kowadelka. Młoteczek jest spychany od kowadełka przez krzywkę osadzona na wałku rozdzielacza napędzanym zwykle od wału rozrządu (silniki czterosuwowe) lub bezpośrednio od wału korbowego (silniki dwusuwowe). Typowy młoteczek przerywacza składa się z dźwigni osadzonej na ośce i izolowanej od niej, płaskiej sprężyny zderzaka wykonanego z materiału izolacyjnego oraz styczki zwieranej ze styczką kowadełka. Read more… »