System KNORR

Zależnie od ustawienia śruby regulacyjnej, dławiącej przepływ oleju z jednej strony tłoka urządzenia opóźniajacego na drugą, popychacz otwiera zawór powietrza (wlotowy lub wylotowy) po upływie 0,5. . .20 sekund od chwili przekręcenia dźwigni sterującej. Zawór stabilizacyjny zawiera dwa zawory powietrza wlotowy i wylotowy — zamykane samoczynnie przez sprężyny. Wskutek zmiany wysokości nadwozia względem jezdni przekręca sie dźwignia sterująca i za pośrednictwem krzywki usiłuje przekręcić dźwignię wahliwą. Szybkie ruchy wahadłowe dźwigni sterującej powodują jednak tylko rozsuwanie wodzików sprężynowych, wbudowanych w dźwignię wahliwą, ponieważ utrzymuje ją w bezruchu hydrauliczne urządzenie opóźniające. Jeżeli natomiast nadwozie pozostaje w zmienionym polożeniu, wodziki usiłując zbliżyć się do siebie wywierają po przez dźwignię wahliwą nacisk poosiowy na tłok urządzenia opóźniającego, co wywołuje przepływanie oleju z jednej strony tłoka na drugą. Wówczas tłok urządzenia opóźniającego przemieszcza sie powoli w określonym kierunku, a pochylająca się dźwignia wahliwa otwiera odpowiedni zawór powietrza (wlotowy lub wylotowy) — po upływie 6 . . 20 sekund od chwili zmiany położenia nadwozia, zależnie od ustawienia śruby regulacyjnej urządzenia opóźniającego. System PNEURIDE. Zawór stabilizacyjny zawiera trzy zawory powietrza — zwrotny, wlotowy i wylotowy — zamykane samoczynnie przez sprężyny. Dzięki zastosowaniu rozciągliwego cięgła gumowego, szybkie zmiany wysokości nadwozia nad jezdnią nie powodują ruchów wahadłowych dźwigni sterującej, która może się przekręcać jedynie dość powoli (wskutek utrzymania się nadwozia w zmienionym położeniu), w miarę przesuwania się tłoka hydraulicznego urządzenia opóźniającego. Odpowiednio do kierunku obrotu, dźwignia sterująca poprzez zabierak, wodzik i popychacz albo otwiera zawór wylotowy, albo przekręca dźwignie dwuramienną i otwiera zawór wlotowy. Podłużny przekrój zaworu stabilizacyjnego PNEURIDE Zawory stabilizacyjne PNEURIDE są wytwarzane w najrozmaitszych wykonaniach, różniących się konstrukcją hydraulicznych urządzeń opóźniających oraz mechanicznych układów przeniesienia, otwierających zawory powietrza. [hasła pokrewne: dystrybutor łożysk, nauka jazdy Lublin, foteliki samochodowe ]

Sprężyna regulatora

Suwak wraz z tulejami upustowymi zbliża sie do środkowego członu obudowy, ściskając coraz bardziej sprężynę regulatora, a więc zmniejszając dawkowanie. Regulator hydrauliczny działa zatem jako nastawny, czyli utrzymuje ustawioną prędkość biegu silnika, bez względu na jego obciążenie zewnętrzne, jeśli nie przekracza ono dopuszczalnego.

Wskutek wciskania pedału przyspieszenia drążek sterujący wsuwa się w głąb pompy wtryskowej i słabnie dławienie przepływu oleju napędowego przez kalibrowany kanalik z komory upustowej do komory zasilania. Wówczas obniża się ciśnienie upustu i wskutek zmniejszania się różnicy ciśnień działającej na tylny czop ślizgowy suwaka, niemal od razu przemieszcza się on w nowe położenie równowagi — odpowiednio zwiększając dawkowanie. Natomiast w razie zmniejszania nacisku wywieranego na pedał przyspieszenia nurnik sterujący przysłania przelot kalibrowanego kanalika i wobec podwyższania się ciśmenia upustu prawie natychmiast maleje dawkowanie. W rezultacie każdemu położeniu pedalu przyspieszenia odpowiada tylko jedna określona prędkosc biegu silnika, utrzymywana przez regulator hydrauliczny bez względu na obciążenie silnika.

Aby zapewnić możliwie regularny bieg jałowy silnika, pompę wtryskową MONO-CAM wyposaża się często w zlożony regulator hydrauliczno-podciśnieniowy. Układ podciśnieniowy steruje dawkowanie głównie w zakresie niskich prędkości biegu silnika, a układ hydrauliczny przede wszystkim uniemożliwia przekraczanie największej dopuszczalnej prędkości biegu silnika, czyli wspomniany regulator działa poniekąd jako dwuzakresowy. [podobne: wynajem samochodów, komunikacja drogowa, foteliki samochodowe ]

Gwintowany dwustronnie kołek, wkręcony w przedni CZOP ślizgowy suwaka tulei upustowych, spełnia zadania drążka sterującego.

Spŕężyna regulatora oraz sprężyna tłumika mieszczą się w łączniku wkręconym od zewnątrz w przedni człon obudowy pompy wtryskowej. Sprężyna regulatora za pośrednictwem nakrętki regulacyjnej, nakręconej na drążek sterujący, usiłuje oddalić suwak wraz z tulejami upustowymi od pierścieniowej przegrody, czyli zwiększyć dawkowanie. Krótka sprężyna tłumika pracuje tylko okresowo, współdziałając ze sprężyną regulatora w zakresie jej dużych ugięć, czyli podczas sterowania małego dawkowania — np. biegu jałowego.

Wnętrze rury ssącej silnika jest połączone przewodem powietrza z przestrzenią wokół szyjki tylnego czopa ślizgowego suwaka tulei upustowych. Na pierścieniowa przeponę, której wewnętrzne obrzeże jest związane z suwakiem, a zewnętrzne z przednim członem obudowy, działa więc z jednej strony ciśnienie upustu, a z drugiej podciśnienie panujące w gardzieli dławicy nastawnej, zależne od chwilowej prędkości biegu silnika i uchylenia przepustnicy dławicy. Wskutek różnicy ciśnień po obu stronach przepony suwak wraz z tulejami upustowymi usiłuje zbliżył się do pierścieniowej przegrody, a więc zmniejszyć dawkowanie. Nadmiar oleju napędowego wydostaje się z komory upustowej przez kalibrowany kanalik promieniowy, wywiercony W tulejce wciśniętej od wewnątrz do środkowego otworu przelotowego w przednim członie obudowy pompy wtryskowej, Intensywność wypływania oleju napędowego reguluje kołek przesłaniający częściowo wolny przelot kanalika. Odpowiedni dobór współczynników rozszerzalności cieplnej materiałów tulejki (stalowej) i kołka (ze stopu lekkiego) uniezależnia niemal charakterystykę działania regulatora od wpływu zmian lepkości oleju napędowego, powodowanych np. nagrzewaniem się obudowy pompy wtryskowej w okresie pracy silnika z pełnym obciążeniem.