Urządzenia do regulacji luzu szczęk

Wskutek ścierania się okładziny, ze wzrostem przebiegu samochodu coraz bardziej powiększa się luz spoczynkowy, czyli luz istniejący pomiędzy szczęką a bębnem. Lepsze wykorzystanie powierzchni bieżni bębna osiąga się tylko przez zastosowanie układu trzyszczękowego lub czteroszczekowego. Przy określonych wymiarach bębna, w porównaniu z układem dwuszczekowym osiąga się w ten sposób 0 wiele większą skuteczność hamowania (i zmniejsza intesywność zużycia okładzin). Do najczęściej spotykanych należy urządzenie wodzikowe w postaci widełek osadzonych na ośce, która może przekręcać się w łożysku wbudowanym w tarczę hamulcową, Ośka ta wychodzi poza tarczę hamulcową i jest utrzymywana w położeniu skrajnym przez sprężyne talerzową, przeciwstawiającą sie obracaniu ośki z widełkami. Ze szczęką hamulcową związany jest czop wchodzący w wycięcie widełek. Jak długo pedał hamulca jest całkowicie zwolniony, szczęka hamulcowa wskutek oddziaływania sprężyny odciążającej znajduje się w pewnej odległości od bębna, ograniczonej skokiem czopa szczęki. Oddziaływanie sprężyny odciągającej nie wystarcza przy tym, aby spowodować obrót widełek, utrzymywanych w położeniu skrajnym przez sprężynę talerzową. W takiej sytuacji luzowi miedzy okładziną szczeki a bieżnią bębna odpowiada w układzie regulacyjnym odległość między czopem a powierzchnią oporową widełek. Podczas hamowania, kiedy szczęka hamulcowa zbliża się do bieżni bębna, czop porusza się w wycięciu nieruchomych widełek, aż do zetknięcia się z ich powierzchnią oporową. Jeżeli luz między szczęką a bębnem jest zbyt duży, wówczas poruszajacy się czop naciska na powierzchnie oporową widełek i przekręca je, ponieważ siła rozpierająca szczęki stosunkowo łatwo przezwycięża opór sprężyny talerzowej. Po zwolnieniu pedału hamulca szczęka hamulcowa oddala się od bębna, lecz tylko na odległość wynikającą ze skoku czopa szczęki. Wielkość luzu między szczęką a bębnem jest więc stała i zależy jedynie od różnicy wymiarów wycięcia widełek i średnicy czopa. Taśmowe mechanizmy hamulcowe [patrz też: Wypożyczalnia samochodów Gdańsk, identyfikacja wizualna, transport maszyn ]

Wielosekcyjne walcowe pompy wtryskowe

Wymiary i ciężar wielosekcyjnej pompy wtryskowej znacznie ograniczyć można przez wbudowanie sekcji tłoczących w układzie walcowym równolegle do siebie i do osi obrotu wałka napędowego. Ponadto układ walcowy eliminuje konieczność stosowania kosztownego wielogarbnego walka kułaczkowego i pozwala na uproszczenie układu sterowania dawkowaniem. System EX-CELL-O (Ex-Cell-O Corp., USA). Niezależne sekcje tłoczące pompy wtryskowej, wbudowane w układzie walcowym, mają wspólny napęd i są sterowane przez suwakowe urządzenie dawkujące. Każda sekcja tłocząca poprzez oddzielny przewód wysokiego ciśnienia doprowadza olej napędowy do innego wtryskiwacza — identycznie jak sekcja tłocząca rzędowej pompy wtryskowej. Robocze suwy tłoczków, po kolei w cylinderkach wszystkich sekcji tłoczących, Są wymuszane za pośrednictwem popychaczy o kulistych stopkach przez skośną kryze tarczy wyciskowej, osadzonej na wałku napędowym. Suwy napełniania wykonują tłoczki wskutek rozprężania się sprężyn powrotnych, dociskających popychacze do tarczy oporowej, Tłoczkowa pompa zasilająca, napędzana przez mimośród tarczy wyciskowej, zasysa olej napędowy ze zbiornika paliwa i tłoczy do cylinderka rozdzielczego, połączonego oddzielnymi kanalikami z cylinderkami poszczególnych sekcji tłoczących. Wewnątrz cylinderka rozdzielczego wiruje suwak obrotowy, którego trapezowy występ kolejno przesłania wloty kanalików łączących cylinderek rozdzielczy z cylinderkami sekcji tłoczących.

Jeżeli tłoczek wykonuje suw napełniania, do cylinderka sekcji tłoczącej dopływa olej napędowy z cylinderka rozdzielczego. Olej napędowy jest wytłaczany do wtryskiwacza w okresie czasu kiedy występ suwaka obrotowego przeslania wlot kanalika zasilającego, a tłoczek przebywa środkową część swego suwu roboczego. Natomiast na początku i pod koniec suwu roboczego tłoczek wypycha olej napędowy z cylinderka sekcji tłoczącej z powrotem do cylinderka rozdzielczego, ponieważ wlot kanali zasilającego jest wówczas odsłoniety, [przypisy: brama garażowa, hale stalowe, identyfikacja wizualna ]

Średnica cylinderka sekcji tłoczącej jest większa niż średnica tłoczka. Dzięki temu tłoczek pracuje jako nurnik i bez względu na jego położenie istnieje połączenie pomiędzy komorą pompowania a wnętrzem kanalika zasilającego.

Sterowanie dawkowaniem polega na poosiowym przesuwaniu suwaka obrotowego w cylinderku rozdzielczym. Dzięki temu węższa lub szersza część trapezowego występu suwaka przeslania wloty kanalików zasilających, a więc odpowiednio krócej lub dłużej trwa tłoczenie oleju napędowego do wtryskiwaczy, przy czym zmienia się zarówno początek, jak i koniec tłoczenia. Suwak obrotowy jest utrzymywany w określonym ustawieniu lub przesuwany poosiowo przez zabierak nastawny odpowiednio do oddziaływania regulatora obrotów (dwuzakresowego albo nastawnego) i nacisku wywieranego chwilowo na pedał przyspieszenia.

Zwiększanie wyprzedzenia Wtryskiwania w miarę przyspieszania biegu silnika zapewnia odśrodkowy przyspieszacz wtryskiwania, przemieszczający za pośrednictwem tulejki regulacyjnej poosiowo przesuwny wałek o skośnych wycieciach. Podczas przemieszczania wałek przesuwny za pomocą łącznika zmusza suwak obrotowy do przekręcania się względem wałka napędowego. Przyspieszacz wtryskiwania wraz z regulatorem obrotów tworzą oddzielny podzespół.