Ciśnienie w akumulatorze

Jest rzeczą szczególnie ważną, aby akumulator był napełniany wyłącznie czystym azotem i najwyżej do ciśnienia 8 MN/m2. Jedynie w układzie głównym równolegle z akumulatorem hydraulicznym zastosowany jest zawór bezpieczeństwa, który jest stale zamknięty (ustawiony na 17 MN/m2, tj. 170 at) i otwiera się jedynie w razie niebezpiecznego wzrostu ciśnienia (np. ciśnienia zwrotnego — od siłowników układu roboczego). Ciśnienie dochodzące do silnika wibracji dochodzi również na króciec P. W zaworze ciśnienie wyrównuje się przechodząc kanałami okrężnymi w kadłubie, wstawce, głowicy i tłoczku. Tym samym zawór będzie zamknięty, gdyż z góry działa na niego większa siła (od sprężyny i od ciśnienia cieczy) niż od dołu, gdzie działa tylko siła od ciśnienia cieczy, lecz również jest mniejsza ze względu na to, że ciśnienie działa na mniejszą powierzchnię zaworu. Gdyby w układzie ciśnienie wzrosło powyżej MN/m2 (170 at), wówczas siła od ciśnienia cieczy działająca na tłoczek pokona siłę od sprężyny ściskanej śrubą i otworzy gniazdo zaworu stożkowego, łączące przestrzeń nad zaworem z przelewem T. Nad zaworem przestanie działać siła od ciśnienia cieczy, pozostanie jedynie siła od sprężyny, lecz jest ona mniejsza niż siła od ciśnienia cieczy pod zaworem, a tym samym zawór przelewowy unosi sie do góry otwierając przelew z przestrzeni P do T. [hasła pokrewne: wynajem aut dostawczych, dealer mitsubishi, Przewozy bagażowe ]

Okładziny cierne

Stosowane są dwa zasadnicze rodzaje okładzin ciernych, stosunkowo elastyczne z tkaniny i włókna azbestu, przeplatanej niekiedy metalowym drutem i nasyconej odpowiednią substancją impregnującą (np. bituminem, olejem, żywicą syntetyczną lub tp.), albo dość sztywne kształtki sprasowane z luźnych włókien azbestu nasyconych masa impregnującą. Te ostatnie nadają się od razu do mocowania na szczekach. Okładziny przymocowuje się do szczęk przez: — nitowanie przy użyciu mosiężnych lub miedzianych nitów rurkowych lub nawiercanych; wadą nitowania jest niepełne wykorzystanie grubości okładziny, ponieważ okładzinę trzeba wymieniać na nową jeszcze nim główki nitów zaczną ocierać o bieżnie bębna; istotną zaletą nitowania jest natomiast łatwość wymiany okładziny, nawet przy użyciu prymitywnego wyposażenia, — naklejanie okładziny na szczękę ; mechanizm hamulcowy może wówczas pracować zadowalająco, aż do zupełnego prawie starcia okładzin; ponadto, ze względu na brak otworów na nity, czynna powierzchnia okładziny naklejanej jest 0 10 . . .150 0 większa niż podobnej okładziny nitowanej ; z uwagi na konieczność stosowania specjalnych urządzeń do naklejania okładzin, w praktyce mocujący okładzinę cierną do szczeki szczeki z zużytymi okładzinami trzeba wymieniać na nowe, co zwiększa koszty naprawy hamulców; najczęściej stosowanymi klejami są modyfikowane żywice fenolowe. Tym samym wzrasta coraz bardziej jałowy skok pedału hamulca, a więc i odpowiednio maleje jego czynny Skok wykorzystywany do regulowania skuteczności hamowania, co w końcu doprowadza dQ znacznego jej ograniczenia. Okoliczność ta zmusza do okresowego zmniejszania luzu szczęk hamulcowych odpowiednio do ubytku materiału okładzin. Zasadnicze systemy regulacji luzów miedzy szczeka a bębnem omówiono przy rozpatrywaniu konstrukcji hamulców bębnowych. Wspólną ich cechą jest konieczność dokonywania okresowych przeglądów i dość pracochłonnego regulowania luzów. Aby uprościć obsługę mechanizmów [patrz też: autolaweta, surowce wtórne, Przewozy bagażowe ]