Kąt zwarcia styków

Warunki współpracy styczek przerywacza są dość trudne. Styk ruchomy przerywacza zwiera się ze stykiem nieruchomym uderzeniowo, wskutek nacisku rozprężającej sie spreżyny młoteczka. Częstotliwość zwierania styków przerywacza jest na ogół duża, rzędu kilku tysięcy razy w ciągu minuty, W okresach zwierania i rozwierania pomiędzy styczkami przerywacza zachodzą wyładowania iskrowe oraz tworzy się łuk elektryczny, wywołujący zjawisko przenoszenia materiału ze styczki dodatniej na styczkę ujemną

Styczki przerywaczy obecnie wykonuje się prawie wyłącznie z wolframu, który odznacza się wysoką temperaturą topnienia (3400 oc), znaczną wytrzymałością mechaniczną oraz dużą odpornością na elektroerozję wskutek zjawiska przenoszenia i na oddziaływanie chemiczne par oleju. Najczęściej styczki przerywaczy mają postać płytek wolframowych o średnicach 4. . .4,5 mm, przyspawanych punktowo lub przynitowanych do styków. [więcej w: stojaki rowerowe, przekładnia zębata, wynajem samochodów ]

Zderzak przerywacza jest wykonany z bakelitu, tekstolitu, poliamidu lub z innego materiału izolacyjnego o dużej odporności na ścieranie.jako element przewodzący prąd styku ruchomego. Ze zwiększaniem wstępnego napięcia sprężyny młoteczka maleje jego skłonność do drgań w okresie zwierania styków przerywacza, Aby jednak zapobiec zbyt silnemu uderzaniu styczki młoteczka o styczkę kowadełka, co wzmaga ich zużycie, zwykle docisk zwartych styków przerywacza ogranicza się do kG,

Kształt krzywki rozwierającej styki przerywacza, a zwłaszcza krzywizny powodujące odpychanie ruchomego styku decydują o sposobie poruszania sie ruchomego styku i mają duży wpływ na jego skłonność do drgań. Tym samym kształt krzywki oraz odstęp między styczkami przerywacza rozstrzygają o kącie ich zwarcia, czyli kącie, o który obraca się krzywka wraz z wałkiem rozdzielacza w okresie zwarcia styków przerywacza, a więc i o okresach czasu, przez które prąd płynie w uzwojeniu pierwotnym cewki zapłonowej.

Odstęp pomiędzy styczkami przerywacza (s) oraz kąt ich zwarcia (rzu,) są wielkościami współzależnymi. Zwiększenie odstępu pomiędzy styczkami powoduje zmniejszenie kąta zwarcia i odwrotnie.

Kąt zwarcia styków przerywacza powinien być dostatecznie duży, aby prąd mógł płynąć uzwojeniem pierwotnym cewki zapłonowej przez pewien minimalny okres czasu, niezbędny do wytworzenia wystarczająco silnego pola magnetycznego.

Jeżeli kąt zwarcia styków przerywacza jest niewielki, przy dużej częstotliwości zapłonów okresy zwarcia styków przerywacza są zbyt krótkie, aby cewka zapłonowa mogła wytwarzać dostatecznie silne impulsy wysokiego napięcia, czyli wywoływać wystarczająco intensywne wyładowania iskrowe pomiędzy elektrodami świec zapłonowych.

Rozdzielacze zapłonu

Kontrolując działanie cewki zapłonowej przy użyciu iskiernika wymaga sie zwykle, aby przy wymaganej największej częstotliwości zapłonów impulsy wysokiego napięcia wytwarzane przez badana cewkę wywoływały ciągle wyładowania iskrowe pomiędzy elektrodami iskiernika trójelektrodowego, rozsuniętymi na odległość co najmniej 6 mm. Natomiast przy częstotliwości zapłonów odpowiadającej predkości rozruchu silnika (około 300 iskier/min) i przy napięciu zasilania stanowiącym tylko 50% napięcia znamionowego, wymaga się ciągłości iskrzenia pomiędzy elektrodami rozsuniętymi na odległość c najmniej 4 mm. [więcej w: stojaki rowerowe, przekładnia zębata, wynajem samochodów ]

Rozdzielacz zapłonu — lub ściślej aparat zapłonowy jest głównym urządzeniem sterująco-rozdzielczym akumulatorowego układu zapłonu. Rozdzielacz zapłonu składa się zwykle z następujących podzespołów: — przerywacz obwodu pierwotnego, przerywający okresowo przepływ prądu przez uzwojenie pierwotne cewki zapłonowej,

— kondensator, który ogranicza iskrzenie styków przerywacza i podwyższa napięcie samoindukcji w uzwojeniu pierwotnym cewki zapłonowej,

— rozdzielacz wysokiego napięcia przekazujący impulsy wysokiego napięcia od cewki zaplonowej do poszczególnych świec zapłonowych, zgodnie z kolejnościa zaplonów,  regulator odśrodkowy, ustawiający najkorzystniejsze wyprzedzenie zapłonu zależnie od chwilowej prędkości biegu silnika,

— regulator podciśnieniowy, zwiększający dodatkowo wyprzedzenie zapłonu proporcjonalnie do zmniejszania się obciążenia silnika,  oktanoselektor, czyli urządzenie do ustawiania wyprzedzenia odpowiednio do odporności przeciwstukowej paliwa (liczby oktanowej).

Przerywacz służący do cyklicznego otwierania obwodu pierwotnego akumulatorowego układu zapłonu składa się ze styku stałego — kowadełka, oraz styku ruchomego — młoteczka, dociskanego sprężyną do kowadelka. Młoteczek jest spychany od kowadełka przez krzywkę osadzona na wałku rozdzielacza napędzanym zwykle od wału rozrządu (silniki czterosuwowe) lub bezpośrednio od wału korbowego (silniki dwusuwowe). Typowy młoteczek przerywacza składa się z dźwigni osadzonej na ośce i izolowanej od niej, płaskiej sprężyny zderzaka wykonanego z materiału izolacyjnego oraz styczki zwieranej ze styczką kowadełka. Ośka młoteczka osadzona jest w kowadełku, ustalonym poprzez Śruby regulacyjne w płytce przerywacza.