Sposoby hamowania samochodu

Opóźnienie ruchu pojazdu jest wynikiem działania mechanizmów hamulcowych uruchamianych przez układ sterujący. Najczęściej spotyka się cierne mechanizmy hamulcowe, ale niekiedy stosowane są również mechanizmy elektryczne, wodne lub powietrzne (śmigłowe), używane przeważnie w urządzeniach do długotrwałego hamowania tzw. zwalniaczach (ralentisseurs). Prędkość pojazdu wytracić można także przez tzw. hamowanie silnikiem. W takim przypadku kola pojazdu napedzają poprzez układ napędowy silnik, który wskutek zwolnienia pedału przyspieszenia lub wyłączenia zapłonu pracuje jako sprężarka pobierająca moc. Droga hamowania jest to droga przebywana przez pojazd od chwili zauważenia przeszkody lub niebezpieczeństwa przez kierowcę do chwili zatrzymania sie pojazdu. Okres czasu, w którym pojazd przebywa drogę hamowania, można podzielił na trzy charakterystyczne okresy czasu: — reakcja kierowcy, czyli okres czasu, upływający Od chwili zauważenia niebezpieczeństwa do chwili naciśnięcia na pedał hamulca; w okresie tym kierowca rozpoznaje niebezpieczeństwo lub przeszkodę, podejmuje decyzje i reaguje przez naciśniecie na pedał hamulca; okres czasu reakcji nie jest wielkością stała i zależnie od cech indywidualnych kierowcy oraz okoliczności zewnętrznych wynosi zwykle 0,6 . . .1,1 sek„ a niekiedy jest znacznie dłuższy, — uruchamianie hamulców, czyli okres czasu upływający pomiędzy chwilą wywarcia nacisku na pedał hamulca i chwilą, w której hamulce zaczynają działać z pełną skutecznością ; okres czasu uruchamiania hamulców wynosi zwykle 0,15 . . . .0,3 sek; w okresie tym nacisk stopy kierowcy na pedał eliminuje wszystkie luzy i przezwycięża opory włączania hamulców, — właściwe hamowanie, czyli okres czasu upływający od chwili rozpoczęcia działania hamulców, aż do chwili zatrzymania się pojazdu ; ruch pojazdu jest opóźniany tylko w okresie właściwego hamowania. Pojazd w okresie reakcji kierowcy porusza sie jeszcze z niezmienioną prędkością, którą rozwijał w chwili dostrzeżenia przeszkody (pomijając wpływ zwolnienia pedału przyspieszenia). To samo dotyczy w pewnym przybliżeniu również i krótkotrwałego Okresu uruchamiania hamulców. [podobne: przekładnia zębata, transport osobowy, prowadzenie ltd ]

Zawory stabilizacyjne

Zawory stabilizacyjne wyposaża sie w układy opóźniające, dzięki którym zawór taki zaczyna zwiększać lub zmniejszać ciśnienie powietrza w elemencie zawieszenia dopiero po upływie 8. . .20 sekund od chwili zmiany obciążenia statycznego. Pełną stabilizację położenia nadwozia uzyskuje się przez zainstalowanie co najmniej trzech zaworów stabilizacyjnych — dwóch w przodzie i jednego w tyle nadwozia, lub odwrotnie. Obecnie stosuje się najrozmaitsze systemy stabilizacji położenia nadwozia, różniące się głównie konstrukcją i dzialaniem zaworów stabilizacyjnych. Poniżej omówiono tylko kilka typowych systemów, reprezentujących obecne kierunki rozwojowe. System BOSCH. Zawór stabilizacyjny zawiera dwa płytkowe zawory powietrza, wlotowy 1 wylotowy, samoczynnie zamykające się wskutek nacisku sprężyn. Zmiana wysokości nadwozia nad osią obrotu kół jezdnych powoduje przekręcenie dźwigni sterującej, która za pośrednictwem tulei i tarczy swobodnej usiłuje przesunąć poosiowo popychacz, czyli otworzyć zawór wlotowy lub wylotowy (zależnie od tego, czy nadwozie zbliżyło sie do jezdni, czy oddaliło się od niej). Na szybkie przekręcanie tarczy swobodnej nie pozwala jednak hydrauliczne urządzenie opóźniające, którego tłok ma występ znajdujący się w wycięciu tarczy. Jeżeli zmiana położenia nadwozia jest gwałtowna, wychylenie dźwigni sterującej nie powoduje przesunięcia popychacza, ponieważ tłok urządzenia opóźniającego unieruchamia tarcze swobodną, a wskutek przekręcenia tulei wysuwają sie jedynie częściowo ze swych gniazd trzy kulki, zwiekszając napięcie sprężyny sterującej. Szybkie ruchy wahadłowe dźwigni sterując wywołują więc tylko nieznaczne przekręcanie się względem tarczy swobodnej. Kiedy natomiast nadwozie pozostaje w zmienionym położeniu, pod naciskiem sprężyny sterującej kulki usiłując wsunąć się całkowicie do swych gniazd, wywierają poprzez tarczę swobodną nacisk poosiowy na tłok urządzenia opóźniającego, co wywołuje przepływanie oleju z jednej strony tłoka na drugą. W rezultacie tłok urządzenia opóźniającego przesuwa się powoli w określonym kierunku, tarcza swobodna przekręca się i otwiera odpowiedni zawór, a kulki wsuwają się całkowicie do swych gniazd. [przypisy: autoholowanie, transport osobowy, wypożyczalnia samochodów dostawczych Warszawa ]