Zapłon niskonapięciowy

Tags: , ,

Klasyczne systemy zapłonu zapewniają dostatecznie silne wyładowania iskrowe pomiędzy elektrodami świec zapłonowych tylko w umiarkowanych zakresach częstotliwości zapłonu. Aby podwyższyć dopuszczalną częstotliwość zapłonów i niezawodnośc działania akumulatorowych układów zapłonu stosuje się rozmaite środki i metody, jak np.: regulowanie natężenia prądu płynącego w uzwojeniu pierwotnym cewki zapłonowej za pomocą opornika o oporności zmieniającej się w rozległych granicach zależnie od temperatury, instalowanie zespołu podwójnych przerywaczy zamiast pojedynczego, wyposażanie silnika w dwa pracujące równolegle układy zapłonowe i inne.

Wszystkie tego rodzaju sposoby nie eliminują jednak całkowicie wad klasycznych systemów zapłonu iskrowego. Dalsze podwyższanie znamionowych prędkości biegu silników 0 zapłonie elektrycznym uwarunkowane jest w dużym stopniu zastosowaniem nowych systemów zapłonu, zapewniających wymagane napięcie zapłonu bez względu na częstotliwość zapłonów lub specjalnych (np. zapłon 25 niskonapięciowy lub elek- 20 tronowy). [więcej w: elektronika pojazdowa, przegląd techniczny, beton dekoracyjny ]

Zapłon niskonapięciowy. Obecnie spotyka się w praktyce dwa odmienne systemy zapłonu niskonapięciowego wielkiej częstotliwości. Swoiste odrębności pomiędzy nimi wynikają z rodzaju zastosowanych świec zapłonowych, w związku z czym rozróżnia się transformatorowe i kondensatorowe układy zapłonu niskonapięciowego.

Transformatorowy zapłon niskonapięciowy wyróżnia się zastosowaniem zwykłych iskrowych świec zapłonowych. Źródłem prądu układu zapłonu jest iskrownik, którego uzwojenie wtórne dzięki współdziałaniu kondensatora wytwarza napięcie do 3000 V. Impuls wysokiego napięcia jest doprowadzany przez rozdzielacz o ślizgowym układzie przeniesienia między elektrodą palca a elektrodami świec zapłonowych, przez iskiernik gazowy i transformator świecowy do świecy zapłonowej.

Transformator świecowy podwyższa napięcie Odbieranych impulsów do wysokości zapewniającej intensywne wyładowanie iskrowe pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej. Wyładowanie iskrowe ma charakter silnie tłumionych drgań o wielkiej częstotliwości (około 2 MHz).

Kondensatorowy zapłon niskonapięciowy wyróżnia się zastosowaniem półprzewodnikowych świec zapłonowych. Źródłem prądu układu zapłonu jest iskrownik wytwarzający impulsy wysokiego napięcia (2 . . .3 k V) ładujące poprzez opornik o dużej oporności kondensator wyładowujący. Rozdzielacz umożliwia wyładowywanie się kondensatora wyładowującego poprzez poszczególne świece zapłonowe, zgodnie z kolejnością zapłonów. Iskrownik do silnika 12-cylindrowego wytwarza co każde 300 obrotu walka rozdzielacza impulsy wysokiego napięcia na przemian dodatnie i ujemne.

Połprzewodnikowa świeca zapłonowa różni się od iskrowej świecy typu konwencjonalnego swoistym wykonaniem końcówki izolatora oraz elektrod. Wystająca część końcówki izolatora o kształcie pierścieniowym jest sporządzona z półprzewodnika o ujemnym współczynniku cieplnym oporności.

 

 

Comments are closed